Респираторна физиотерапија – што претставува и кому му е потребна?

Респираторната физиотерапија е гранка од физиотерапијата која се занимава со подобрување на функцијата на дишењето, чистење на дишните патишта и подобрување на физичката способност кај лица со белодробни и респираторни заболувања.

Целта на респираторната физиотерапија е пациентот полесно да дише, поефикасно да ги исфрла секретите од белите дробови и да ја подобри својата издржливост и квалитет на живот.

Кога се применува респираторна физиотерапија?

Респираторната физиотерапија може да биде корисна кај:

 

• Хронична опструктивна белодробна болест (ХОББ)
• Астма
• Пневмонија
• Бронхит
• Последици по вирусни инфекции
• Постоперативни состојби по операции на граден кош или абдомен
• Невролошки заболувања кои влијаат на дишењето
• Продолжено лежење и намалена подвижност
• Пациенти на неинвазивна или инвазивна респираторна поддршка
• Деца со респираторни проблеми
• Пациенти со зголемено создавање на секрет

 

Кои се целите на терапијата?

 

Главните цели на респираторната физиотерапија се:

 

• Подобрување на белодробната вентилација
• Олеснување на дишењето
• Намалување на чувството на гушење и замор
• Подобрување на оксигенацијата
• Подобрување на физичката кондиција
• Превенција на компликации како ателектази и инфекции
• Подобрување на искашлувањето и елиминацијата на секрет

 

Што вклучува респираторната физиотерапија?

 

Во зависност од состојбата на пациентот, респираторната физиотерапија може да вклучува:

• Вежби за дишење

Специјални техники за подобрување на контролата и ефикасноста на дишењето.

• Техники за искашлување

Методи кои помагаат во полесно исфрлање на секретот од дишните патишта.

• Позиционирање

Одредени положби на телото кои овозможуваат подобра вентилација и дренажа на белите дробови.

• Мобилизација и физичка активност

Контролирано движење и постепено активирање за подобрување на издржливоста и белодробната функција.

• Техники за релаксација

Помагаат кај пациенти кои имаат чувство на анксиозност, забрзано и плитко дишење.

• Употреба на апарати и помагала

 

Во одредени случаи се користат:

 

• инспираторни тренажери,
• позитивен експираторен притисок,
• неинвазивна вентилација,
• техники со осцилација и вибрација.

 

Како изгледа физиотерапевтската проценка?

 

Физиотерапевтот прави проценка на:

 

• начинот на дишење,
• сатурацијата,
• подвижноста на градниот кош,
• толеранцијата на физички напор,
• присуството на секрет,
• кашлица,
• замор и функционална способност.

 

Според добиените информации се изработува индивидуален план на терапија.

 

Дали респираторната физиотерапија е важна и кај лежечки пациенти?

 

Да. Кај пациенти кои долго лежат постои ризик од:

 

• задржување секрет,
• намалена белодробна експанзија,
• инфекции,
• намалена оксигенација.

 

Раната респираторна физиотерапија може значително да помогне во превенција на овие компликации.

 

Заклучок

 

Респираторната физиотерапија претставува важен дел од современиот третман кај пациенти со проблеми со дишењето. Со правилен пристап, индивидуална проценка и соодветни техники, може значително да се подобрат белодробната функција, физичката активност и квалитетот на живот на пациентот.