Синдром на ротаторна манжетна – вежби и физиотерапевтски третман

Синдромот на ротаторна манжетна претставува една од најчестите причини за болка во рамото. Ротаторната манжетна е составена од четири мускули – m. supraspinatus, m. infraspinatus, m. teres minor и m. subscapularis – кои обезбедуваат стабилност и контрола на движењата во глено-хумералниот зглоб.

Проблемот најчесто се јавува поради:

• хронично преоптоварување (overhead активности),
• спортски активности (тенис, пливање, фитнес),
• работа со раце над глава,
• дегенеративни промени,
• импинџмент синдром.

Симптоми

• Болка во латералниот дел на рамото
• Болка при подигнување на раката над 60–120°
• Ноќна болка (особено при лежање на болната страна)
• Намалена сила и издржливост
• Болка при облекување или фаќање предмети

Физиотерапевтски третман

Конзервативниот третман е примарен избор во најголем број случаи и вклучува:

1. Контрола на болка

• Криотерапија
• Електротерапија (TENS,FMS)
• Терапевтски ултразвук
• Ласер терапија

2. Мобилизација

• ERGON IASTM
• Flossing техника
• Нежни пасивни и асистирани движења
• Мобилизација на глено-хумерален зглоб
• Стретчинг на posterior capsule

3. Програма на вежби (структурирана по фази)

ФАЗА 1 – Намалување на болка и враќање на мобилност

• Pendulum (Codman) вежби
  Мали кружни движења со релаксирано рамо.
• Асистирана флексија со стап
  Подигање на раката со помош на здрава рака.
• Cross-body stretch
  Истегнување на задната капсула.

ФАЗА 2 – Изометриско зајакнување

• Isometric external rotation
  Лакт до телото, притисок кон ѕид без движење.
• Isometric internal rotation
  Контролиран притисок во спротивна насока.
• Scapular retraction
  Активирање на стабилизаторите на лопатката.

ФАЗА 3 – Отпор со еластична лента

• External rotation with band
  Контролирано ротирање нанадвор.
• Internal rotation with band
• Scaption (30° од рамнина на скапулата)
  Подигање со мала тежина (0.5–2 кг).

ФАЗА 4 – Напредна стабилизација

• Wall slides
  Контролирано лизгање на рацете по ѕид.
• Serratus punches
  Активирање на m. serratus anterior.

Колку трае рехабилитацијата?

Во зависност од степенот на оштетување:

• Лесна тендинопатија: 4–6 недели
• Хроничен импинџмент: 6–12 недели
• По делумна лезија: индивидуален пристап

Континуитетот и правилната прогресија се клучни за успех.

Кога е потребна дополнителна дијагностика?

• Перзистентна болка > 3 месеци
• Изразена слабост
• Сомнеж за руптура

Во тие случаи се препорачува ехографија или МРИ.

Заклучок

Раната физиотерапевтска интервенција значително го намалува ризикот од хронизација и оперативен третман. Индивидуално адаптирана програма на вежби, комбинирана со модалитети на физикална терапија, претставува златен стандард во третманот на синдромот на ротаторна манжетна.