Напредно
Пребарување
Цервико – цефаличен синдром

Цервико – цефаличен синдром

Цервикоцефаличниот синдром се карактеризира со болка и вкочанетост во горниот дел од цервикалниот ‘рбет пропратен со главоболка. Синдромот често е пропратен и со симптоми на вртоглавица, визуелни симптоми (нистагмус) и аудитивни симптоми (на пр. Тинитус).

Овие симптоми може да бидат и поврзани со вертебро – базиларна инсуфициенција каде што се јавува мешање на протокот на крв во вертебралната артерија кога вратот е наслонет на едната страна, во ротација или истегнат.

Етиологија

Цервикоцефаличниот синдром често е мешан синдром предизвикан од спондилогена иритација и компресија.

Суштински фактори се:

  • Иритација на сензорните влакна, ретко на моторните и автономните влакна;
  • Иритација или компресија на вертебралната артерија;
  • Иритација на поголемите и помалите окципитални нерви.

Притисокот на вертебралната артерија и симпатичкиот нерв во близина на цервикалниот ‘рбет може да е поврзан со цервикоцефаличниот синдром. Со стимулација на ноцицепторите во зигапофизеалните зглобови може да се стимулираат болки во блиските мускули и тетиви. Ова може да се појави од неправилно позиционирани зглобови на поврзувањето глава/врат, отстапување на цервикалниот ‘рбет  од оската на телото, исместување на пршлените и сл.

Овој синдром се карактеризира со главоболки од цервикално потекло, вртоглавици, аудитивни и визуелни нарушувања.

Може да се појави и благо нарушување во рамнотежата и намалување на движењата во вратот.

 

Физиотерапија

Оваа состојба се третира со комбинација на одредени физиотераевтски модалитети. Во третманот може да се примени:

  • Манипулативни – мануелни техники на цервикалниот ‘рбет;
  • Мобилизациски техники на цервикалните пршлени;
  • Кинезитераписки вежби за врат;
  • Електротерапија, електроакупунктура;
  • Функционална магнетна стимулација;
  • Кинезиотејпинг;
  • Истегнување (stretching);
  • Нервромускулни вежби.
  • Сподели:

Остави го твојот коментар.